هیچ چیز پایدار نیست

همه چیز در حال تغییر و دگرگونیست و این بهترین نعمت خداست

بله می گذرد این روزها هم

آنچنان نماند و اینچنین نیز هم نخواهد ماند

به عزت مبال و به ذلت منال که این هر دو را زود باشد زوال

این شعر را پدر بزرگم از ولایت تویسرکان بود آقای " داود شفیعی " که در تابلویی

با خط زیبا نوشته بود و قاب کرده بود و در اتاقش زده بود تا همیشه عبرتی باشه برای همه

این مفهوم زیبا و پر معنی ، چقدر بدرد این روزگار می خوره

قدیمیا چه تجربیات ارزشمندی داشتن

چه حس خوبی داره اینجا

با اینکه پر است از سکوت

با اینکه نانوشته ها را ننوشتی

بررسی از نیلوبلاگ -هیاهوی- طبق کپی رایت سکوت قلمت جاریست

بعد از مدتی که آمدم پیام دوستان قدیمی را دیدم
سکوت قلم های نانوشته و بدون هیاهو ، حس قشنگی همراه آرامشی دلنشین داره

ن . م .

97/08/11